Nieuw literair initiatief in Middelburg

Posted on Posted in Evenementen, Kleinkunst, Literatuur, Muziek, Nieuws, Poëzie

In samenwerking met ZB| Planbureau en Bibliotheek van Zeeland organiseert WoordenStorm in het seizoen 2016 / 2017 een aantal nieuwe literaire activiteiten, te weten een Nederlandstalig SchrijfLab, De Damkring, een leeskring gericht op moderne literatuur en een aantal literaire salons.

poster schrijflabDe ZB start op 1 september het nieuwe seizoen in Het Writing Lab met een nieuw gezicht. De Middelburgse schrijfster Anna Ros neemt de begeleiding van het nieuwe SchrijfLab op zich met een geheel nieuwe aanpak gericht op iedereen die graag schrijft. Ieder donderdagavond van 19.15u tot 21.00 uur in de ZB. De deelname is gratis en aanmelden kan door te mailen naar secretariaat@dezb.nl
Meer informatie vindt u op de SchrijfLab pagina.

 

 

 

 

 

 

poster damkring

 

De Damkring is een tweewekelijkse literaire leeskring voor volwassenen, op de woensdagavond vanaf 20.00u, die zich komend jaar richt op internationale Engelstalige en vertaalde literatuur aan de hand van een drietal in samenspraak te selecteren werken van Ernest Hemingway, Roald Dahl en Neil Gaiman. Deelname is gratis en aanmelding is noodzakelijk. We starten op 7 september.
Meer informatie vindt u op de Damkring pagina.

 

Vanaf november organiseert WoordenStorm naast deze activiteiten in Middelburg de tweemaandelijkse ‘Salon des Artistes’. Een kunstsalon gericht op literatuur, poëzie, kleinkunst en muziek. Meer informatie daarover volgt spoedig.

3 thoughts on “Nieuw literair initiatief in Middelburg

  1. kort verhaal

    In een verblindende sneeuwstorm sjokt een kudde yaks met wijd uitstaande horens, dikke vacht met lange, bijna tot de grond reikende haren door de woestenij in de Himalaya. Een Sherpa op een snel paardje drijft de dieren naar een lager gelegen weidegrond. De Mongoolse bergstammen zijn voor hun levensonderhoud afhankelijk van de landbouw en veeteelt. De yak is een taai, zij het kribbig, trek- en lastdier. Dat vraagt van de begeleider grote behendigheid en volharding om de onwillige dieren in de juiste richting te drijven met behulp van een lange knoestige stok. Die stok is ook belangrijk bij het beklimmen van een steil rotspad of bij het oversteken van snelstromende rivieren naar lager gelegen gebieden met rotsblokken.

    Zo’n stok is ook onmisbaar voor bijvoorbeeld bergbeklimmers, mensen die mediteren en voor een schrijver of schrijfster reuze handig iedere dag naar een hoger gelegen tempelhof of meditatieruimte te klimmen om inspiratie op te doen.

    Eén van de meest begenadigde mystici van de vorige eeuw, Inayat Khan, wijst in een gedicht naar een mogelijke bron van inspiratie:

    Ik riep tot U vanaf de minaret,
    Ik zocht naar U op heel de aarde,
    Gebedscylinders draaide ik in Tibet,
    Teleurgesteld kwam ik terug van de Kaäba.

    In ’t water van de Ganges heb ik tevergeefs gebaad,
    Ik heb de tempelklok geluid zo lang ik kon,
    Ik hulde mij in ’t monnikengewaad
    En sprak gebeden uit bij ’t opgaan van de zon.

    Ik knielde neer in Shintotempels,
    Ik zocht naar U in stormen en in winden,
    Ach, bij de beelden in de kerken zag ik enkel
    Dat Ge er niet waart, ik kon u niet vinden.

    Tenslotte raakte ik door deze zorgen
    Tot op de bodem van mijn ziel vermoeid, verward,
    Toen vond ik U gelijk een parel, diep verborgen,
    Zacht glanzend in de schelpen van mijn hart.

    Zaterdagmorgen op het station Middelburg strompelt een bekend schrijfster, jawel mijn docente, de coupe binnen. Zij leunt zwaar op een lange knoestige stok en ploft neer naast het raam. Een dame gekleed in pofbroek en kleurige rokken die haar begeleidt, neemt plaats naast haar.

    Ik veronderstel dat de dames onderweg zijn naar Leiden, Utrecht of Amsterdam. In Goes stopt de trein. De dame in pofbroek loopt richting de uitgang en Anna Ros volgt zwaar leunend op haar stok, die zij mogelijk uit Nepal als souvenir heeft meegebracht. In het voorbijgaan merkt zij mij op en verklaart haar handicap: “Ik ben met mijn brommertje gevallen.” Zwaar ondersteund door haar begeleidster zie ik door het raampje haar voortstrompelen naar de andere kant van het perron. Zou zij dan toch tot de conclusie zijn gekomen dat de reis te zwaar is en de trein huiswaarts nemen of heeft zij een afspraak met haar fysiotherapeut te Goes? Ik zal het wel nooit weten, ook niet dat van die lange knoestige stok!

    Mart de Goffau

    1. Er wordt hier ter plaatse – ondanks de blessures van De Val – geglimlacht.
      De stok is een stok met een verhaal, wellicht vertel ik je het ooit nog.
      Vooralsnog is de ene auteur inderdaad door de andere auteur naar huis gebracht.
      De ontberingen van een reis, zo vlak na De Val, ontliep zij liever toch.
      Tot Goes zijn zij slechts gekomen, niet naar Rome, het tijdreisdoel van die dag.

      Anna

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *