De dood van de laatste zomervlinder

Ik wens u een goede winter
met dit gedicht over de laatste zomervlinder.

 


 

Vandaag stierf de laatste zomervlinder

Hij landde voorzichtig bij mijn voeten

Ik dacht: dat was zijn laatste vlucht

zo zonder bloemen om te bezoeken

Dat gaat zo wanneer de herfst zich meldt

als natuurlijke consequentie van tijd

Ik kon zijn breekbaar leven niet redden

Aanschouwde de zo rap vergane glorie

Besefte ook de schoonheid van de dood

Want na zulk een welbesteed leven

was hij nu het beste in zich kwijt

en zijn laatste streven verleden

Ik zag toe hoe vleugels zich vouwden

voor hij op zijn linkerzij rustte en bevroor

aan het einde van zijn vlinderlatijn

Maar toen zag ik veraf een oude roos

Fel gekleurde bladeren rond haar ziel

onberoerde zijde na maagdennacht

De tere bloem knikte mij haar condoleance

Wij hadden een vriend verloren en deelden rouw

© 2019 Anna A. Ros

 

Reacties Gesloten